Met angst en beven keken we uit naar Breda Barst. De line up was veelbelovend, maar het weer beloofde veel regen. De organisatie heeft de voorafgaande dagen met man en macht gezorgd dat het festivalterrein weer begaanbaar werd voor het publiek. En met goed resultaat. Onze eerste Breda Barst dag startte droog.

Ondanks dat de Spaanse Kraag-tent bij de start van het optreden halfvol is, duikt Screw Houston​ er direct vol overgave in. Alsof het voortbestaan van de band er vanaf hangt, en zo zien we het graag. Met een brutaliteit alsof ze the Ramones zelf zijn, dwingen de bandleden het publiek de aandacht erbij te houden.  Gelukkig zijn er een aantal trouwe fans die de energie meteen oppakken. En ook de rest van het publiek wordt, door het aanstekelijke enthousiasme, in de muziek en de performance meegezogen.

Op haar eigen manier is Wallis BIRD net zo energiek als Screw Houston​. Voordat ze begint met zingen, waarschuwt ze het publiek nog even dat haar nummers nogal depressief van aard zijn. Ondanks het enthousiasme van Wallis Bird komt het publiek maar langzaam los. Wanneer de rest van de band er bij komt en het geheel ritmisch nog sterker wordt, is een groot deel van het publiek inmiddels om. Misschien helpt het dat het bier inmiddels overvloedig vloeit. De zangeres heeft een mooie sterke stem waarmee ze soms rauw uithaalt. Tegen het eind van de set durft Wallis Bird het aan om een a-capella nummer op te voeren: we horen een aandoenlijke en eerlijke uitvoering van ‘Home’, een hommage aan haar ouders.

De jonge Belgische band Whispering Sons​ begint in nevelen gehuld op het hoofdpodium. De band oogt en speelt zelfverzekerd. De muziek die ze maken laat zich het beste omschrijven als elektronische poppunk met een melancholisch randje. De begeleiding sluit naadloos aan bij de soms onheilspellende, donkere stem van Fenne Kuppens. De bandleden zijn een beetje in zichzelf gekeerd, maar de opzwepende, muziek maakt veel goed en weet het publiek te bereiken.

Even later staat er wederom een Belgische band op het hoofdpodium: The Sore Losers​. We horen stevige garagerock, met vette gitaren en dreunende bas, zoals het hoort. Deze band is behoorlijk groot aan het worden en dat is te merken in hun performance: de bandleden weten wel hoe ze het moeten brengen. De band is soepel en geroutineerd als een goed geoliede machine. Het is niet voor niets helemaal vol voor het podium, ondanks de regen die op dat moment zijn best doet om mensen de tent in te jagen.

Zo mogelijk nog voller is het bij DOOL​, op het InPetto podium. Het is de vraag waarom deze band niet op het hoofdpodium staat, want enthousiast publiek is er genoeg. Al voordat de band start staan er rijen fans voor het podium te wachten. De band met frontvrouw Ryanne van Dorst staat als een huis en brengt stevige psychedelische rock. Van Dorst weet op haar eigenzinnige manier goed de sfeer erin te brengen: ‘Hebben jullie zin om te klappen?’ en wanneer er een paar handen voorzichtig de lucht in gaan: ‘Nee, doe maar niet, luister maar gewoon naar dit liedje’.

Het publiek haast zich van DOOL naar CUT_ en de overgang tussen de twee bands kan bijna niet groter zijn. De band start heel intiem en stilistisch. De volle stem van Belle Doron past goed bij de elektronische geluiden die Sebastiaan Dutilh uit zijn instrumenten tovert. De muziek is goed dansbaar en neemt je mee naar de wereld van CUT_. Deze band hier neerzetten op de zaterdagavond is een goede zet van de organisatie. Even lijkt de aandacht van het publiek wat weg te zakken, maar de cover Papaoutai van Stromae haalt het publiek weer helemaal terug.

Al geruime tijd voordat Brutus moet spelen is de tent afgeladen. De spanning en de hoge verwachtingen hangen voelbaar in de lucht. De Belgische band stelt niet teleur en gooit alle energie eruit en het publiek gooit het vrolijk terug. Zangeres Stefanie die zowel zingt als drumt lijkt zich soms iets te overschreeuwen, maar dat staat het plezier niet in de weg. Het is in elk geval een mooie ervaring.

We zijn benieuwd wat dag twee ons gaat brengen…

Foto’s: Bente van der Zalm

Lees hier ons verslag van onze ervaringen op dag twee van Breda Barst.

One Reply to “Het regent vooral bier op dag 1 van Breda Barst”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *