Een paar weken geleden speelde de Groningse band Ten Years Today in STECK, Delft (zie het verslag elders op de site). Voorafgaand aan dit optreden hadden we een gesprek met Simon Bleeker (basgitarist), Mathijs Louwsma (drummer) en Floris van Luijtelaar (gitarist/zanger). Zij stromen over van energie, zowel op het podium als daarnaast. Een uitdaging dus om deze  jonge honden met z’n drieën tegelijk te interviewen. Maar we weten nu tenminste waarom Floris zijn schoenen uit heeft tijdens de optredens, waarom Simon altijd op het podium ging liggen, en waarom Mathijs soms bijna in slaap valt tijdens de les.

Jullie hebben net jullie tweede single ‘Do Ya’ uitgebracht. Nu zijn jullie door Nederland aan het touren. Volgens mij gaat het wel lekker met Ten Years Today.
Floris: In deze combinatie zijn we ongeveer twee en een half jaar bezig. Op een gegeven moment hebben we een plan gemaakt van wat we willen. Om een album op te kunnen nemen hebben we aan crowdfunding gedaan. Dat is uiteindelijk gelukt: het album komt ergens dit jaar uit. We hebben een paar shows gedaan, waardoor we eindelijk een goede boeker wisten te vinden. Nu is het de eerste kennismaking van Nederland met ons: de eerste keer dat we echt door Nederland touren. Dat vinden we zelf al heel fijn. Tot nu toe is de tour heel afwisselend. We spelen vanavond onze de derde show. De eerste avond waren er niet zo veel mensen.
Simon: Maar we hebben wel lekker gespeeld.
Mathijs: Eigenlijk was het een goede generale repetitie, want we speelden de week erop in Paradiso.
S: Dat was echt een vette plek!
F: Ja, Paradiso! Toen we begonnen stonden er ongeveer vijftien mensen voor ons, omdat er op dat moment een of ander festival bezig was in een andere zaal. Maar bij het tweede nummer stond het al vrijwel vol. Ik hoorde iemand zeggen: het is voor het eerst dat ik een nieuwe ontdekking heb gedaan van een geweldige band. Ja, daar word je wel heel erg vrolijk van.

Ten Years Today

Jullie komen uit Groningen en dat is behoorlijk ver rijden iedere keer.
M: Het is echt een klere eind rijden. [Floris en Simon stemmen hier luidruchtig mee in]
F: Groningen is te gek, maar dat stuk tussen Groningen en de Randstad, kunnen ze dat niet inkorten? (lacht)
S: We staan ook altijd in de file, inmiddels weten we weten van te voren al waar we in de file staan.
M: Nu ben ik nog de enige met een rijbewijs, dus ik moet altijd rijden.
F: Daarom ben ik keihard bezig om mijn rijbewijs te halen, want het is te veel voor Mathijs om steeds te rijden. Dus ik heb twee, drie keer per week les om mijn rijbewijs zo snel mogelijk te halen.
M: Dan kun je ten minste afwisselen met rijden.
S: We hebben afgesproken dat wij ook wakker blijven tijdens de autorit. Wij gaan niet slapen.

Hoe komen jullie nummers tot stand?
M: Floris is het creatieve brein achter alles. Hij bedenkt stukken, komt met teksten, ideeën, losse flodders… Vervolgens  komen Simon en ik er in. Dan arrangeren we het met z’n allen en kijken we wat mogelijk is. Zo maken we onze songs.
F: Als ik het in mijn eentje zou moeten bedenken… Veel mensen zeggen over onze muziek dat er gekke overgangen in zitten, waardoor het verrassend klinkt. Als ik het alleen zou maken, dan zou het van hot naar her gaan. Het is een creatief proces. Ook bij de producer hadden we gevraagd om daar naar te luisteren. Het is altijd wel fijn als iemand daar nog extra op let. We zijn lang op zoek geweest naar iemand met wie het klikte en bij wie het zou werken. Met deze producer, die ook producer is van traumahelikopter en Mozes and the Firstborn, klikte het direct.

Ten Years Today

Je noemde net traumahelikopter, die komen ook uit Groningen, net als Orange Skyline en Stuart Mavis. Hoe is de muziekscene in Groningen?
F: Vooral voor bands die willen beginnen zijn er veel opties. Het is niet zo moeilijk om veel te spelen. Wanneer je dat eenmaal hebt gedaan, dan is het wel lastig om daar uit te komen. Je zit in Groningen gewoon ver van alles.
S: Onze boeker zit in Eindhoven en dat is heel fijn.
M: Dan heb je in een heel ander gedeelte van Nederland extra bereik.
F: Ons label zit in Rotterdam, dat helpt ook wel mee.
S: Nogmaals: vanuit Groningen is alles ver.

Hebben jullie een bepaald ritueel voor een optreden?
S: Dat hadden we wel: ik ging altijd op het podium liggen. Om één te worden met het podium. Het een beetje te voelen en sneeuwengeltjes te maken, terwijl er geen sneeuw ligt. Nu hoeft dat niet meer, want ik ben nu groot geworden (lacht). Nu is het: het rijden naar het optreden.
M: Rijden, biertje drinken. En Floris doet altijd zijn schoenen uit.
F: Ja, ik haat optreden op schoenen, want dat is warm.
S: Ik vind het wel lekker als het voor het optreden even rustig is. Daarna is het een energie-explosie en als we daarvoor ook helemaal druk zijn, dan ben ik helemaal…dat is niet chill.
M: Ik vind het rijden ook heel erg bij het ritueel passen, dan zit je toch lang met elkaar in de auto.

Wat is jullie muzikale droom voor over een paar jaar?
M: Mag ik voor ons drieën spreken?
F: Dat weet ik niet zeker.
M: Ik zou graag op Lowlands willen spelen.
F: Ik zou eigenlijk juist ook door Europa willen touren. Dat hele underground gebied door willen spelen, in plaats van hier in Nederland te blijven hangen. Maar ik zou geen nee zeggen tegen Lowlands.
S: Mijn droom is wel om over zo snel mogelijk Nederland uit te gaan.

Grote plannen dus bij Floris, Simon en Mathijs. Wie weet wat Ten Years Today nog te wachten staat. Vandaag gaat de band eerst vol overtuiging los in het kleine STECK en daarna weer midden in de nacht naar het verre Groningen.

Ten Years Today

Komende optredens van Ten Years Today:
29 maart Cul de Sac, Tilburg
30 maart HipFest, Scheveningen
30 maart Cafe de Speeltuin, Breda
1 april Bruin Café JaxX, Roosendaal
12 mei Play-festival, Eersel
18 mei So What, Gouda

 

Foto’s: Bente van der Zalm

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *