Vrijdag verschijnt het nieuwe album van de Belgische indiepopband The LVE. CHAOS Music Magazine sprak met zanger Gerrit Van Dyck over waarom dit album als een coming of age album gezien kan worden.

Gefeliciteerd alvast met jullie album ‘Heartbreak Hi. Hij ziet er mooi uit!
Onze bassist, Rienk Michielsen, is een grafisch ontwerper en hij heeft het hoesontwerp gemaakt. Ik vind deze heel goed gelukt. Het heeft een beetje de stijl van Magritte. Het roze is een voortzetting van onze vorige plaat. Er is een oor van die beker afgebroken, dat is ook een half hart. De kleuren zijn een beetje meer psychedelisch, de richting die we op willen gaan met ons volgende album.

Staan er nummers op het album die uiteindelijk heel anders zijn geworden dan toen je die liedjes schreef?
Dat is eigenlijk altijd. Ik schrijf de nummers eerst zelf. Met zo’n achtsporenmachinetje uit de jaren 80 neem ik dan de eerste versie op. ‘Sad Song’ was het eerste nummer dat we echt met deze band samen hebben gemaakt. Dat is helemaal veranderd ten opzichte van het origineel. ‘Letters’ en ‘Slo- Mo’ zijn nummers die ik samen met de drummer en de pianist gemaakt heb. Ook die zijn helemaal anders geworden dan gedacht. ‘Dreams & Memories’ is ook heel leuk geworden; hier hebben we de gitaar vervangen door synthesizers. De outro is in de studio zelf ontstaan.
Dat zijn verrassende resultaten: het is altijd anders dan hoe ik dacht dat het zou klinken. Dit komt door de invloed van iedereen van de band. Misschien een beetje cliché, maar het is wel zo. Je merkt dat we lang samen spelen, want we leren elkaar goed kennen. Je evolueert als muzikant. Iedereen komt steeds de repetitie binnen met nieuwe ideeën over hoe hij wil spelen. Ik luister zelf ook niet naar dezelfde muziek als acht jaar geleden. Daarom klinkt deze plaat weer heel anders dan de vorige. Dat vind ik ook wel tof, want als je, zoals bij AC/DC of Guns N’ Roses, al weet hoe de volgende plaat gaat klinken, dan vind ik dat heel boring.
‘Heartbreak Hi’ is eigenlijk mijn favoriet van dit album, misschien omdat die het meest hetzelfde is gebleven zoals ik hem heb geschreven (lacht).

Kun je daar dan wat meer over vertellen?
Dat is een heel persoonlijk nummer. Mijn vader is gestorven toen ik vrij jong was en ik vind dat natuurlijk nog altijd heel erg. Ik heb daar inmiddels veel liedjes over gemaakt. Toen ik ‘Heartbreak Hi’ had geschreven, dacht ik: dat is het laatste nummer. Ik ben er nu een stap verder mee. Daarom stond ik er minder open om dat nummer te veranderen.

The LVE
Gerrit Van Dyck

Ik heb het al in drie groepen gespeeld en nu vond ik dat het als een puzzelstuk op zijn plaats viel. Ik heb de groep een mail gestuurd met: ‘nu heb ik mijn beste nummer ooit geschreven’ en daarna, bij de repetitie, durfde ik dat vervolgens niet meer te laten horen. Ik had de verwachtingen misschien te hoog geschept.

En hoe ging dat toen op die repetitie? Moest je erg overtuigen?
Nee, dat viel wel mee. Als ik heel vastberaden ben, dan gaan de andere bandleden sneller mee. Soms maakt het mij ook niet zo veel uit of er veel verandert aan het nummer, dan vind ik het leuk om het echt samen te doen. Als je de nummers zelf maakt, is één op tien er eentje die je moeilijk durft los te laten. En dit was er zo één.

Heet het album dan ook ‘Heartbreak Hi’ omdat dit jouw meest persoonlijke nummer is?
Heartbreak High was in de jaren 80 en 90 zo’n high school-serie uit Australië. Toen ik de nummers van het album een beetje naast elkaar legde, ben ik gaan bekijken welk verhaal er in zat. Deze plaat vind ik een beetje een dertigersplaat. Toen ik twintig was, schreef ik veel nummers over vrij zijn en meisjes en feesten en zo. Nu zitten wij in een hele andere wereld.

Waar gaan de nummers van het album dan over?
Als ik de nummers langsloop: ‘Sad Song’ gaat over donkere gevoelens. ‘Letters’ is eigenlijk een brief aan mijn dochter. ‘Heartbreak Hi’ is verwerking van de dood van mijn vader. ‘Go Bad With You’ gaat over meeleven met vrienden die vallen. Op onze leeftijd zijn er soms echtscheidingen of er zijn mensen die een burn-out hebben, of ik weet niet wat. Dat is erger dan tien jaar geleden. ‘Slo Mo’ is een beetje mijmeren naar rustigere tijden van vroeger, van voor de mobieltjes. Dat was toch wel heel rustgevend, dat je niet heel de dag bereikbaar moest zijn. Mijn moeder zei dat ik voor het donker thuis moest zijn, en dat was het dan gewoon. Of: wanneer ik naar de radio luisterde, dan moest ik wachten totdat dat ene liedje werd gedraaid. Het was allemaal zo rustig. ‘Dreams  & Memories’ is een soort positieve aantekening erbij. Ik vond het belangrijk om die aan het eind te zetten, om te laten weten dat we best positieve personen zijn. Deze plaat is dan wel geen super vrolijk boeltje geworden, maar we blijven wel dromen en zin hebben in de toekomst. In die zin is ‘Heartbreak Hi’ een soort coming of age, volwassen worden op een nieuwe manier. Het gaat over omgaan met nieuwe thema’s, je eigen doen en laten op een nieuwe manier gaan bekijken en onderweg zijn naar een nieuwe periode in je leven.

Geeft het album een bepaalde tijdgeest weer?
Ik denk dat ik dat later zo wel ga zien. Misschien dat het voor leeftijdsgenoten een herkenbaar verhaal is. Soms denk ik dat het leven nog wel leuker is als je 40 bent, dan als je 30 bent. Normen en waarden in het leven veranderen. Je gaat meer nadenken over wat je als werk gaat doen en wat je belangrijk vindt in het leven. Die dertigers zoeken dat nog allemaal. Veertigers weten dat of die doen gewoon: die trekken zich niet meer zo veel aan van anderen. Dus de volgende plaat wordt misschien wel een super vrolijke.

Moeten we dan tien jaar wachten op het volgende album?
Nee, die is eigenlijk al klaar.

Heartbreak Hi verschijnt op 26 oktober bij Gentlemen Recordings. The LVE gaan op release tour en zijn in Nederland te zien op 17 november in The Collectors in Gilse.

Tekst: Susanne van Hooft
Foto’s: Bente van der Zalm

One Reply to “Interview The LVE: ‘Heartbreak Hi’ is een soort coming of age album geworden”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *