Deeper – Auto-Pain
Auto-Pain is Deepers tweede volwaardige album en levert precies wat we hadden gehoopt: een ijzersterke gitaarplaat vol springerige indie, net voldoende rijk geproduceerd om ook je oren te verwennen.
Lees de volledige recensie door op de afbeelding te klikken.

Brian Fallon – Local Honey
Liefhebbers van de eerste twee soloplaten van Brian Fallon kunnen opgelucht ademhalen. Dat konden ze al vermoeden na het beluisteren van het trio nummers dat reeds via YouTube en Spotify te beluisteren is en wij kunnen dat alleen maar bevestigen, nadat we Local Honey helemaal hebben beluisterd.
Lees de volledige recensie door op de afbeelding te klikken.

FACS – Void Moments
FACS past met een mix van indie, shoegaze, postpunk en krautrock moeiteloos in het rijtje Suuns, Preoccupations (Viet Cong) en zelfs My Bloody Valentine. Bands die de abstractie in hun muziek tot kunst hebben weten te verheffen door constant de grenzen van het songschrijven, de mogelijkheden van hun instrumentarium, en de beschikbare opnametechnieken op te zoeken, en die met grote regelmaat overschrijden.
Lees de volledige recensie door op de afbeelding te klikken.

Las Kellies – Suck This Tangerine
Hoe klinkt Suck This Tangerine? Nou, er zijn genoeg vergelijkingen te maken met andere bands. Dat krijg je wanneer je garage, new wave, post punk en dub mixt tot dan weer vrolijke, dan weer psychedelische, maar vrijwel altijd dansbare deuntjes.
Lees de volledige recensie door op de afbeelding te klikken.

Waxahatchee – Saint Cloud
Katie Crutchfield is toe aan haar vierde album die ze onder de naam van haar band uitbrengt, een naam die veel weg heeft van een intense niesbui. In vergelijking met de voorganger is een flinke stap gezet in de richting van meer mainstream gitaarpop met de voeten in Amerikaanse country & western tradities.
Lees de volledige recensie door op de afbeelding te klikken.

Lewsberg – In This House
In This House van Lewsberg opent met een loeivals gestemde gitaar. Het is maar hoe je het bekijkt, zal de band je zeggen als je er naar vraagt. Want wat is vals eigenlijk? Zelf besloten ze die anders gestemde gitaarpartij gewoon te laten staan en hen beviel het resultaat. In gewoon Nederlands: wen er maar aan. Lees de volledige recensie door op de afbeelding te klikken.

Cable Ties – Fair Enough
Snerpende gitaarpartijen, soms overgaand in simpele pakkende lijntjes, overstuurde beukende baspartijen en weinig genuanceerde drums, bijna hysterisch gillende vocalen: het zijn de ingrediënten waarmee Cable Ties dan toch een heel ander geluid laat horen die alle vergelijkingen met andere bands logenstraft. Lees de volledige recensie door op de afbeelding te klikken.

Nap Eyes – Snapshot of a Beginner
Nap Eyes in de hifi-vorm mist toch een dosis charme die de band wel heeft in lo-fi-vorm. De gitaargeoriënteerde liedjes van Chapman, drummer Seamus Dalton, bassist Josh Salter en gitarist Brad Loughead rijgen zich aaneen op deze nieuwe plaat zonder ooit echte indruk te maken. Lees de volledige recensie door op de afbeelding te klikken.

LUISTER DEZE WEEK:
Muziek biedt troost.
Deze week hebben we een aantal troostrijke nummers in de CHAOS playlist gestopt, die je helpen om door deze onzekere tijd heen te komen.
Daarnaast bevat de lijst natuurlijk weer enkele nieuwe releases die je absoluut moet luisteren. In week 13 zijn dit:

Squid – SLUDGE
Genre: Psyche / postpunk
FFO: Black Country, New Road, Girl Band

Wardrobe – Goldilocks
Genre: Indiepop
FFO: Dead Man Ray, The Guru Guru

Certain Animals – Love, Space & Time
Genre: Rock
FFO: DeWolf, Neil Young

Je vindt deze nummers, samen met andere aanraders, terug in de enige echte CHAOS playlist.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *