De redactie van CHAOS heeft weer ver in het archief gegraven en diep nagedacht over hun beste muzikale ervaringen van 2020. Dit jaar is het CHAOS team echter aanzienlijk gegroeid door de uitbreiding naar een Frans- en Engelstalige CHAOS. Dus we trakteren je op nog meer lijstjes en nog meer inspiratievoer! We hebben aan onze mensen gevraagd wat zij het beste album, nummer en concert (ja, ja er waren concerten) van 2020 vonden en bij sommigen een korte motivatie. Bekijk de keuze van onze redactie hieronder:

Florian Baudouin (hoofdredacteur, CHAOS France)

Album: Trivium – What The Dead Men Say
Ik zal beginnen met mijn mea culpa: ik heb naar vrij weinig albums uit 2020 geluisterd, maar vooral naar releases uit 2019. Ik had het bijvoorbeeld over het dubbelalbum War en Peace van Demon Hunter kunnen hebben, of Trauma van I Prevail, of vanzelfsprekend We Are Not Your Kind van Slipknot. Maar het gaat nu over 2020. Trivium bracht dit jaar hun nieuwe album uit. Ik moet toegeven dat ik veel minder naar What The Dead Men Say heb geluisterd, dan naar bijvoorbeeld The Sin and The Sentence, maar één ding is zeker: wanneer Trivium een nieuw album uitbrengt is het moeilijk om hier mee te concurreren. Toch wil ik een eervolle vermelding geven aan Guardians van August Burns Red en A Quiet Place To Die van Alpha Wolf.

Nummer: Five Finger Death Punch – A Little Bit Off
Misschien ligt het aan mij, maar ik vind F8 altijd een beetje een buitenbeentje in de discografie van Five Finger Death Punch. Paradoxaal genoeg is ‘A Little Bit Off’ één van de nummers die me dit jaar het meest geïmponeerd heeft en me heeft bijgestaan op mijn meest ‘gelockdownde’ dagen. Hoewel dit nummer niet over het virus, hij-die-niet-genoemd-mag-worden, geschreven is, weerspiegelt het wat veel van ons voelden in dit gekke jaar. Het gevoel om ‘a little bit off’ te zijn, naast de belangrijke boodschap: het is oké om niet oké te zijn en het is maar een fase.

Concert: Slipknot en Behemoth – Halle Tony Garnier, Lyon (februari)
Het is niet zo moeilijk om deze vraag te beantwoorden aangezien ik maar naar twee concerten ben geweest dit jaar. Die van Slipknot en Behemoth begin februari en Polar (met Up to The End en Beyond The Fate in het voorprogramma) een paar weken later. En met alle respect voor Polar en de voorprogramma’s, Slipknot live zien was iets waar ik al bijna tien jaar op wachtte en hun spectaculaire show stelde me zeker niet teleur.

Susanne van Hooft (hoofdredacteur, CHAOS NL)

Album: Nothing But Thieves – Moral Panic

Nummer: Fontaines D.C. – I Don’t Belong

Concert: Cage The Elephant – 013, Tilburg (maart)
Nederland begon langzaamaan in de ban van COVID-19 te raken. De eerste maatregelen waren bij dit concert zichtbaar: geen hand föhns meer bij de wc’s. Dat was geloof ik het enige. Het was vol en warm in de zaal. Ik hoef waarschijnlijk niet uit te leggen dat dit mijn laatste grote concert was voor lockdown. Iedereen stond lekker op elkaar gepakt en wist nog hoe te feesten in publiek. De band gaf een zeer goede en pakkende show weg en ook het voorprogramma van SWMRS was aanstekelijk. Alles bij elkaar maakte het voor mij legendarisch.

Bente van der Zalm (hoofdredacteur, CHAOS NL)

Album: Talk Show – These People EP
Op het moment dat ik These People van Talk Show hoorde zei ik: deze band wil en zal ik live zien! Het was vrij ongebruikelijk voor mij om te wachten met het zien van een band na het ontdekken van muziek, want vaak gaat het andersom; ik zie de band en luister daarna naar de muziek. Dit was ongeveer half april, denk ik, en misschien een maand later kreeg ik te horen dat de band geboekt was voor Left of the Dial, een showcasefestival in Rotterdam. Ik was natuurlijk blij, want dat was precies wat ik wilde, maar na maanden onzekerheid werd het festival op het laatste moment afgeblazen wegens ‘omstandigheden’. Hopelijk duren deze omstandigheden niet té lang meer en komt er een dag waarop ik Talk Show wel te zien krijg.

Nummer: Declan McKenna – Beautiful Faces
Dit vrolijk klinkende, maar stiekem een beetje cynische lied gaf mij energie eind maart en dat was precies wat ik nodig had op dat moment: cynische vrolijkheid en onbezorgdheid.

Concert: Canshaker Pi – De Nijverheid, Utrecht (februari)
Ik herinner me dat we als verzopen katten bij deze zaal aankwamen. Ik was er nog nooit geweest en verwonderde me over de eigenzinnigheid van de zaal. Het fijne was dat er een grote vuurkachel was waar we helemaal aan konden opwarmen en -drogen. Het concert was ook super. Door de (nu al enige tijd) nieuwe formatie van de band wist ik niet zo goed wat ik van het concert moest verwachten. Ik had het album wel gehoord, maar je weet nooit hoe dat live uitpakt. Het was zo goed, dat ik na het concert gelijk het album kocht en in de druipende regen mee naar huis nam. 

Laura Rosierse (coördinator, CHAOS EN)

Abum: James Kennedy – Make Anger Great Again

Nummer: Malan – Busy Bee
Malan herinnerde ons in haar nummer eraan dat we allemaal rustig moeten ademen en even stil moeten staan! Op het moment dat het VK in lockdown ging, realiseerde ik me dat het juist nu belangrijk is om te focussen op onze eigen mentale en fysieke gezondheid in plaats van 24/7 te blijven werken.

Take a break busy bee,
You’re working so tirelessly, oh
Constant frenzy in your mind…
Don’t let it catch up with you,
All this work that you have to do,
Don’t you wish you could sit back and unwind…

Concert: Tranqua Lite, Un-Convention – Niamos, Manchester (maart)

Anouck Bosma (schrijver, CHAOS NL)

Album: Boy Pablo – Wachito Rico
Dit album kwam eind oktober uit en werd al snel mijn favoriete album. Het heeft veel vrolijke nummers maar tegelijkertijd verschillende nummers voor elk humeur.

Nummer: Fil Bo Riva – Cold Mine
Deze artiest blijft een van mijn favorieten en ook met dit nummer stelt hij niet teleur. Ik kan niet wachten tot het volgende album!

Concert: Jungle By Night – Doornroosje, Nijmegen (juli)
Dit was het eerste concert waar ik heen ging in coronatijd en hoewel het raar was om zo ver van elkaar af te zitten was het wel fijn om weer bij een concert te zijn. De sfeer was wel heel goed en het was een leuke avond.

Jenn Foster (schrijver, CHAOS EN)

Album: The Hunna – I’d Rather Die Than Let You In

Nummer: The Hara – Until It Happens

Concert: Tom Grennan – Virgin Money Unity Arena, Newcastle (augustus)
Doordat alle live shows dit jaar werden afgelast miste ik het gevoel om weer even springlevend te zijn, zoals ik dat altijd bij live shows voelde! Ondanks dat alles op afstand werd gehouden, gaf Tom Grennan een ongelooflijke live show en de sfeer was ecstatisch! Daarnaast ben ik heel trots op het feit dat de eerste, en gigantische live shows op afstand in mijn stad werden gehouden!

Evelyne Gorter (schrijver, CHAOS NL)

Album: Nothing But Thieves – Moral Panic.

Nummer: Tom Tukker – No Matter How
Er zijn zoveel mooie nummers, maar mijn Spotify Wrapped geeft het nummer ‘No Matter How’ van Tom Tukker aan als hét nummer dat mij door 2020 heen heeft geholpen.

Concert: Eefje de Visser – 3FM Awards Breda, ChasséTheater (oktober)
De intieme setting waarbij het publiek bij de band op het podium zat, maakte het heel speciaal. 

Jay Landman (schrijver, CHAOS EN)

Album: Twist Helix – Machinery 

Nummer: Maida Vorn – Automatic
Ik vind dat ‘Automatic’ van Maida Vorn een geweldige baslijn heeft met een hoop karakter. De algehele sfeer van het nummer maakt het dat het zo in een Tim Burton-film kan zitten.

Concert: The Pylons, JJ Draper, Cat Ryan en Aley V – Cobalt Studios CIC, Newcastle (februari) 

Koen Ruijs (schrijver, CHAOS NL)

Album: Fiona Apple – Fetch the Bolt Cutters 

Nummer: Many Voices Speak – Want It Kept 

Concert: Damien Jurado – Stevenskerk, Nijmegen (februari)
Op een winterse woensdagavond trok ik naar Nijmegen om daar Damien Jurado te bewonderen. Net zoals Damien, reisde ik solo af naar de Stevenskerk. Ik had Damien Jurado al erg lang op mijn bucketlist staan. En op 19 februari 2020 was het dan eindelijk zo ver. Deze avond deed Dana Gavanski het voorprogramma. De uitvoeringen van haar liedjes waren erg verzorgd en toch schudde ze de liedjes uit haar mouw alsof ze gewoon bij je in de woonkamer zat. Deze trend zette Damien door. Hij kwam op in een sweater en een spijkerbroek. In zijn arm droeg hij twee mappen met daarin het gros van zijn repertoire wat hij in de afgelopen jaren heeft geschreven. Hij vertelde na het eerste liedje dat hij nooit een setlist maakt voordat hij het podium betreedt. Al bladerend door een van zijn mappen koos hij dan ook een reeks liedjes die hij wilde spelen. Damien straalde een en al rust uit terwijl hij speelde. Tussendoor vertelde hij nog een anekdote over een gesprek wat hij had met zijn kinderen aan de eettafel, een aantal weken voor de show. Hij had de belangrijke details van het gesprek in zijn notitie-app op zijn smartphone uitgetypt. Deze pakte hij er ook ijskoud bij terwijl hij rustig door praatte over dat gesprek aan de eettafel. Het bijzondere aan dit concert was voor mij de rust en de nuchterheid die Damien over zich heen heeft. Als je hem ziet zou het je introverte oom of buurman kunnen zijn. Maar al spelende wist hij een volle Stevenskerk de mond te snoeren. Het contrast tussen de laagdrempeligheid van Damien en de grootsheid van de Stevenskerk had een betoverend effect. Damien Jurado bewees die avond dat je niet perfect hoeft te kunnen zingen en mooi gekleed hoeft te zijn om een verhaal over te kunnen brengen. Hij raakte mij door gewoon dichtbij zichzelf te blijven. De herinnering aan dit intieme zitconcert is sinds alle coronamaatregelen van kracht zijn alleen maar meer waard geworden voor mij. Want hoe gek is het ‘anno nu’ om in een tjokvolle kerk tussen twee wildvreemde mensen in te zitten en samen van dezelfde muziek te genieten.

Nina de Sanders (schrijver, CHAOS EN)

Album: Lady Gaga – Chromatica

Nummer: The Pussycat Dolls – React

Concert: The Murder Capital & Working Men’s Club for Annie Mac Presents at 100 Club, London (maart)

Eddy Taatgen (fotograaf, CHAOS NL)

Album: ClosenessNative Harrow
Ik sprak deze zangeres uit de VS vorig jaar in het VK. Ze is een erg leuk persoon en op dit album komt eigenlijk het jaar 2020 met alle problemen naar voren. 

Nummer: Jim White – The Divided States of America
Hij beschrijft in een aantal nummers de belabberde situatie in Amerika en dat houdt mij onder andere bezig omdat mijn dochter daar woont.

Concert: Gill Landry – Tivoli, Utrecht (januari)
Hij heeft een fantastische stem en het is een verdomd aardige vent.

Fabien Trève (schrijver, CHAOS France)

Album: Fake Eyes – A Drip Is All We Know
De EP A Drip Is All We Know van Fake Eyes is een throwback naar de jaren 90 in slechts 22 minuten. Een duidelijke invloed voor de band is Hum, die ook een album uitbracht dit jaar. Fake Eyes bracht twee jaar geleden een EP met twee nummers uit en na het horen hiervan, wilden we zeker meer horen. Bedankt dus Fake Eyes voor het stillen van onze dorst dit jaar met deze uitmuntende EP. Het nummer ‘Illuminate’ had zeker mijn song van het jaar kunnen zijn.

Nummer: Paerish – Archives
Ook al konden we nog niet naar hun album luisteren, Paerish is ons niet vergeten. De Franse band heeft in de afgelopen maanden drie super nummers uitgebracht, zoals ‘Archives’, dat bij mij op repeat staat sinds het uitkwam.

Concert: Thee Oh Sees – Le Transbordeur, Lyon (uitgesteld!)
Als ik een band moet kiezen om te zien na deze maanden zonder concerten, zou het zonder twijfel Thee Oh Sees zijn. Ik kan niet wachten om deze pure energie eindelijk live te zien.

Hanna de Vries (schrijver, CHAOS NL)

Album: Hayley Williams – Petals For Armour.
Toen de 13-jarige ik Paramore voor het eerst op MTV zag werd ik op slag verliefd op Hayley Williams. Inmiddels ben ik nog steeds verliefd op haar. Petals for Armour is, los van her en der een single, Williams’ eerste solo werk. Ondanks dat het album geproduceerd is door bekende Paramore oudgedienden klinkt het totaal niet zoals we van Paramore gewend zijn, sterker nog, Williams weet zo’n unieke sound te creëren dat ik het nog nergens mee heb durven te vergelijken. De teksten gaan met name over persoonlijke groei in moeilijke tijden. Met stip op 1, is dit voor mij echt het meest bijzondere album van 2020.

Nummer: RazorlightBurn, Camden, Burn
Stiekem is mijn favoriete genre toch wel Zeroes Britpop. Dat dit nummer dan toevallig in 2020 is uitgebracht vergeten we dan maar even.

Concert: Indian Askin – 2:00 ‘s nachts – Nachtclub Warhol, Groningen (januari)
Het voelt inmiddels als eeuwen geleden, maar in januari mochten we nog gewoon hutje mutje op elkaar staan in veel te drukke nachtclubs. Tijdens Eurosonic Noorderslag verandert heel Groningen in een continu-festival waar je bands op de vreemdste plekken en op de vreemdste tijden live ziet. Persoonlijk heb ik al eerder beweerd dat Indian Askin misschien wel de beste live-band van Nederland is, en ondanks dat leadzanger Chino Ayala waarschijnlijk iets op had wat ik zelf niet hoef te proeven, was dit voor mij het ultieme Eurosonic- en festivalgevoel.

Dennis de Waard (schrijver, CHAOS NL)

Album: Dijf Sanders – Puja
Een waanzinnige trip door Indonesië in een eclectische mix van field recordings, folk en elektronische muziek. Een groeiplaat, maar het is de reis driedubbel waard.

Nummer: Romy – Lifetime
Ik ben een sucker voor melodramatische muziek en Romy van the XX weet iets te goed hoe ze die moet schrijven. Quarantaine-banger van het jaar. Punt.

Concert: Spinvis – Carré, Amsterdam (juli)
Na bijna een halfjaar geen concert gezien te hebben komt Spinvis (enkel hij en Saartje) onwijs hard binnen. Het was een tranentrekker-show van jewelste en kom op, hoe vaak kan je nou zeggen dat je Spinvis voor honderd man in Carré heb zien spelen?

Paul van de Zalm (schrijver, CHAOS NL)

Album: Frazey FordU Kin B The Sun
Al vroeg in het jaar was dit één van de kanshebbers, maar toen brak de crisis uit en kreeg het soulvolle album niet de aandacht die het had verdiend.

Nummer: Black Foxxes – Swim
Het was een sterke terugkeer van Mark Holley met nieuwe bandleden.

Concert: Monomyth – Lijm & Cultuur, Delft (oktober)
Eén van de twee concerten die ik gelukkig nog kon bijwonen in coronatijd en die me dus nog lang zal bijblijven. En Monomyth is natuurlijk sowieso een fantastische liveband.

Ivana van der Zant (fotograaf, CHAOS NL)

Album: Vandenberg – 2020
Dit is een super goed album. Het klinkt als de oude Vandenberg, maar dan vernieuwd. De nieuwe zanger past erg goed bij de muziek en de nummers die voor dit album geschreven zijn.

Nummer: Ozzy Osbourne en Elton John – Ordinary man
De eerste keer dat ik dit nummer hoorde emotioneerde het mij gelijk al. De tekst is er een om over na te denken. Elton John en Ozzy Osbourne zijn een goed duo; hun stemmen zijn heel verschillend, maar ze passen toch heel goed bij elkaar.

Concert: The Growlers – TivoliVredenburg, Utrecht (februari)
Het was een erg energieke show.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *